TEGEN PUTTEN
TROF, IS ONMISKENBAAR
IN ´T NATIONALE GEHEUGEN GEGRIFT!Op zondag 1 oktober ´44,
nog maar enkele uren na ´n aanslag
v/h verzet op ´n auto met Duitse militairen
binnen de gemeentegrens van Putten, dreven Duitse soldaten
honderden mannen, vrouwen en kinderen uit de wijde omgeving samen
i/h centrum v/h dorp & zetten hen vast i/d kerk
& de school a/h marktplein!!!
De vrouwen
werden zondagavond vrijgelaten, maar ´s maandags werden 660 jongens
& mannen i/d leeftijd van 17 tot 50 jaar weggevoerd
naar ´t doorgangskamp Amersfoort.
´n Aantal van hen
wist vrij te komen, maar de rest ging ruim ´n week later vandaar naar ´t Duitse concentratiekamp Neuengamme & nog diezelfde maandag staken de Duitsers als strafmaatregel
nog ´n honderdtal woningen & gebouwen
in Putten in brand!
Na de bevrijding bléék
dat maar 49 v/d weggevoerde mannen ´t beestachtige regime hadden
overleefd dat zij in Neuengamme & de werkkampen in Noord-Duitsland
moesten ondergaan......
Al direct na de razzia
deed de illegale pers ontzet verslag v/h uitzonderlijk harde optreden v/d bezetter in Putten. Na de bevrijding verschenen er i/d vrije pers opnieuw artikelen waarin ´t droevig lòt van Putten & z´n bevolking beschreven werd?!
Putten werd aangemerkt
als hèt symbóól v/h brute optreden v/d Duitse bezettingsautoriteiten & als schrijnend voorbeeld v/d misdadige áárd v/h nationaal-socialisme. Bijna 40 jaar na de razzia, in ´81, verscheen ´t déél v/d geschiedenis van Het Koninkrijk der Nederlanden in de Tweede Wereldoorlog waarin Lou de Jong ook die razzia van Putten a/d orde stelde?
´t Relaas dat hij gaf,
vormde de eerste omvattende geschiedenis v/d razzia in Putten die na de oorlog verscheen. ´Putten´ was inmiddels in den lande ´n gebeurtenis geworden die minder op haar historische betekenis werd beoordeeld, dan wel op de naoorlogse verwerking ervan
´door de menschen´?
Men zag dé essentie
van ´t drama van Putten niet zozeer i/d brute strafmaatregel van Duitsers tegen
´het dòrp´ & ´z´n bewoners´, als wel in de sobere & aangrijpende wijze waarop de nabestaanden v/d slachtoffers v/d razzia in godsvertrouwen & berusting de rouw
over ´t verlies van hun dierbaren droegen?
Putten was en bleef
hèt ´dorp der weduwen´! Ná de geschiedenis v/d razzia door De Jong was er geen diepgaande historische studie over de razzia verschenen.
Rawagede vond plaats op
9 december 1947...!
Hoezeer Lou´s boek opnieuw
de razzia van Putten onder de loep nam, ´t werkelijke onderwerp ervan was de manier waarop de NL-bevolking in en na de bezetting òmging
met ´t verleden van WO II!
Centraal daarin staat de vraag
hóe men wel [of niet] worstelde met de herinnering aan een dagelijks leven tijdens die bezetting dat misschien niet direct i/d meeste gevallen, maar dan tòch i/d loop v/d jaren ingrijpende
veranderingen onderging.
Dat bestaan
stelde de mensen voor zo véél fundamentele keuzen, bracht hen in zovéél dwàngposities, eiste zó véél compromissen èn bràcht zóvéél lééd, dat het leven na de bevrijding voor vélen ´n leven ´na de óórlòg´ zou blíjven - ´n bestaan dat méér een verléden
dàn ´n tóekomst kènde?
De vraag hóe en wááròm
die Tweede WO nóg stééds ´n verschijnsel is dat zich niet úit de westerse cultuur láát dènken, ligt aan MdK´s studie ten grondslag! ´t Drama van Putten ìs zó bezíen ´n casestudy, die, óók al gáát ´t maar òm één klein dorpje in Midden-Nederland, goed kan dienen òm ná te gaan hóe dàt verléden
door de mensen verwerkt wordt.
![liefdesverdriet](/images/smileys/brokenheart.gif)