VERWERKELIJKING
HEEFT OOK ‘N QQLEQ~PLAATS
in de twee vormen van ethiek die
Willis Harman, verbonden aan het Stanford
Research Institute in Californië, noodzakelijk achtte
om tot een gezonder samenleving te kunnen komen:
1. ‘n ECOLOGISCHE ethiek, die ‘n voorwaarde is voor de bewoonbaarheid v/d aarde 🌎 🌏🌍 🗺️!
Zij houdt in dat we vooral ook rekening houden met de beperktheid van alle beschikbare natuurlijke hulpbronnen, inclusief ruimte 🪐, èn de erkenning v/d MÈNSCH als ‘n integraal deel v/d NATUUR!
Zij heeft te maken met de verantwoordelijkheid v/d mèns voor de gemeenschap waarvan allen deel uitmaken & voor de hele aarde waarop wij nu leven.
2. ‘n ZELFVERWERKELINGSETHIEK, die ontwikkeling v/h Eigen Zèlf, van onze Eigen Mogelijkheden als Hèt Dóel
ziet waarop de maatschappelijke instellingen & structuren zouden moeten worden gericht?!
Deze gedachte💭vinden we niet alleen terug i/d humanistische psychologie & onze ‘groei’-bewegingen, maar ook i/d meeste religies, in wat Aldous HUXLEY dé ‘EEUWIGE WIJSBEGEERTE’ noemt, volgens hèm dé Essentie van àlle Religies.
