4daagse 2008
Afgelopen week weer druk geweest met het wandelen van de Nijmeegse Vierdaagse. Elk jaar vraag ik me wel weer af waarom ik het ook al weer doe. Het is namelijk toch best zwaar om vier dagen achtereen een afstand van 50 kilometer te lopen. Gelukkig heb ik een erg lieve vrouw die goed voor me zorgt en me zelfs elke dag 's ochtends om vier uur naar de start heeft gebracht en 's middags weer heeft opgehaald.
Overigens denk ik dat ik wel een idee heb naar wat het lopen van de Vierdaagse zo verslavend maakt. Aan de ene kant is dat het vreemde aangename gevoel dat je krijgt van duizende enthousiaste toeschouwers langs de kant van de weg (vooral die laatste 10 kilometer op vrijdag). Er zit volgens mij nog een ander aspect aan; gedurende het wandelen is mijn hoofd eigenlijk tamelijk leeg. Ik denk dat het zo ongeveer de enige week per jaar is dat ik niet constant ergens mee bezig ben.
Natuurlijk ben je wel aan het wandelen en klets je zo nu en dan wat met medewandelaars, maar tijd om aan mijn werk of hobbies te denken heb ik tijdens die (ruim) 40 uur wandelen niet gehad. Vreemd eigenlijk.
Hoewel je met duizenden wandelaars loopt moet je toch zelf zien om te gaan met de pijn in je voeten en je benen (en andere ongemakken, zoals schuurplekken). Even een weekje alleen maar bezig zijn met het leveren van een fysieke prestatie. Normaliter ben ik vooral met mijn hoofd bezig.
Grappig eigenlijk.. Zo had ik er voor deze afgelopen week nog nooit naar gekeken.
Elja, man, 47 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende