Gevoelens in de war!
De avonden lijken eeuwig te duren...
ben met mn gedachten overal en nergens en loopt de klok maar verder door...
Zoek weinig of geen contact met andere op het moment,maar mis het wel...
Ik wil het liefste even alleen zijn...
Ik wil huilen maar het lukt me gvd niet...
Eigenlijk wil ik lachen maar ook dat lukt me niet...
Ik voel me verdomd alleen en heb een arm om me heen nodig...
Aan de andere kant wil ik erg graag alleen zijn...
Mn kinderen zouden gaan logeren, heerlijk dacht ik, maar ze wilden op het laatste moment toch niet...
Ik hou ze ook het liefste bij me op het moment...
Ik mis hem...
Ik mis hem niet...
Ben trots op mezelf dat ik het gedaan heb...
Ik vind mezelf maar een zielig geval...
Kortom ik weet het allemaal ff niet meer!
Ga de hond uitlaten en dan maar proberen te slapen!
Weltrusten md xxx
moi!, vrouw, 124 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende