Mijn dochter D zegt tegen me: "Mama, kutwijf is een lelijk woord he? "
(ik wil nooit dat ze dat soort dingen zeg maar voel dat ze meer bedoelt dus laat dr even gaan)
Ik zeg: "Ja meid dat is een heel lelijk woord waarom?"
"Als je een kutwijf bent ben je heel lelijk en niet lief toch?" zegt ze weer.
"Ja dat is zo waarom?"
"Nou dan is E een kutwijf mama, oww nee een kutvent!" En ze sluit haar ogen om lekker te gaan slapen.
Ik geef haar een dikke kus op haar voorhoofd en nog een aai over haar bolletje en zeg: "Meisje je hebt wel gelijk, maar toch wil ik niet meer dat je dat soort woorden zeg."
"Weet ik mama", mompelt ze nog en ik loop dr kamer uit.
Ik denk nog wat na over wat ze gezegd heeft. Beetje moet ik er wel om lache hoe ze het brengt maar gelijk weet ik dat ze voelt dat E (is dus mijn ex nu) gewoon niet goed voor ons was.
Hij heeft net zo goed haar hartje gebroken en dat vergeef ik hem niet.
Mijn mag je pijn doen maar je blijft van mijn kinderen af!
