Vriendin!
Weet je dat mis ik zo erg besef ik me al een hele lange tijd maar juist nu mis ik het wel extra erg...
Ja ik zou heel graag een echt vriendin willen hebben. gewoon de persoon waar ik alles bij kwijt kan en ik kan huilen en lachen je begrijpt t wel.
Maar er is in mijn hele leven zoveel gebeurt dat vriendinnen al snel dachten tjee dat wordt me te moeilijk met die meid of ik weet niet hoe ik met die situatie moet omgaan hoor. Dan ging een vriendschap over.
Ook is het zo dat ik heel lang (jaren lang) slecht in mijn vel heb gezeten en dan zelf niet zoveel moeite deedt vriendschap te behouden. natuurlijk gebeurde dat ook geef niet alleen de ander de schuld.
Maar gelijk gaf ik dat ook aan waarom ik niet zoveel moeite deedt voor de vriendschap op dat moment en dat vertelde ze me altijd dat te begrijpen. Maar waarom is die vriendschap dan toch over gegaan en kwam er niks extra's van haar kant. Ze begreep het toch? Wilde de vriendschap toch ook niet kwijt... jaja
Verder ben ik niet zo in staat geweest om vriendschappen aan te gaan met mensen die ik niet kan! Het is gewoon niet zo mijn ding. Ben ook bang bangdat het toch weer overgaat.... het allemaal weer misloopt.
Maar op dit moment: tjee wat mis ik een vriendin. De persoon waar ik nu lekker tegenaan kon kletsen en die naar me toekwam omdat ze weet dat ik nu eigenlijk helemaal niet alleen wil zijn...
Misschien mn eigen fout! Misschien niet!
Ik heb echt wel contacten met mensen en deel mn gevoel met mensen enz. En ook zijn er wel personen die ik mijn vriendin noem maar er is niemand maar dan ook niemand die bedacht om naar me toe te komen na wat er is gebeurt! En dat neem ik niemand kwalijk want zo goed gaan we gewoon net niet met elkaar om!
Het is meer iets waar ik zo behoefte aan hebt zeg maar...
Is het nog te snappen? Misschien een beetje warrig verhaal!
xxx
moi!, vrouw, 124 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende