Gisteren heb ik een spelcomputer (en zijn verkoper) aan de haak geslagen

:
Ik liep om half 4 de winkel in en na een speurtocht van tien minuten naar de juiste afdeling wierp ik dan toch echt een blik op de tafel met spelpcs.
Aangezien mijn game skills niet verder gaan dan de spellen kirbi, mario en bomberman ben ik meteen maar doorgelopen naar een van de medewerkers om te vragen wie hoe wat waar en waarom.
Hij keek me aan en het was klaar!
We hebben tot half 7 met elkaar gepraat over van alles en nog wat, maar toen konden we het echt niet verder rekken. Dus toch maar slenterend naar de kassa om de factuur op te maken, gelukkig moesten daar al mijn gegevens op, dus die had ie alvast!
Meneer wist nog wat tijd te rekken door te kijken of ie ergens korting op kon geven (volgens hem het minste wat ie kon doen, want mijn nummer had ie toch al!)
Na het pinnen (ouch!) was het toch echt tijd om afscheid te nemen.
Jammer genog weet ik zijn naam niet (hebben eht overal overgehad, behalve zijn naam!)
dus ..... sinds gisteren ben ik een hopeloos hoopje op de bank, bang de telefoon of een email te missen.
EN... het is gelukt, ik heb

net mijn eerste sms ontvangen!! Daarin vraagt ie of k ook meteen het gevoel had dat het goed zat, alsof ie dat nog moet vragen na drie uur in een media shop!
nu wahten op de eerste date (morgen morgen morgen????!!!)
damn, ken hem nog niet eens echt, nu al geklutst ei in mijn hoofd!