Gisteren 6 zakken met post. Ik had echt geen zin om bij te laden en heb alles maar op de één of andere manier meegenomen. Wel een leuke wijk en loop.
Ik was op een redelijke, normale werktijd klaar.
Had ik bijgeladen dan was ik om 19:00 nog bezig.
Veel vragen omtrent mijn grootvader.
Sommige familieleden reageren anoniem. Er is mij een hoop duidelijk geworden.
Mijn moeder kijkt op afstand mee en kennelijk word er iets in haar getriggerd.
Weinig tot geen contact met moeder.
Altijd een soort van hekel gehad aan moeder.
Valt ook niks te praten of vragen aan te stellen.
Één en al stress, Altijd gestress en moeilijk gedoe allemaal.
De telefoon gaat af. Het is mijn moeder die belt.
Zogenaamd vragen hoe alles met mij gaat.
Eindstand komt de aap uit de mouw.
Dat stukje over mijn grootvader, of ik dat had gepost. Ja zeg ik.
Er ontstaat een gesprek en ik vertel haar wat mijn familie mij anoniem heeft verteld.
Mijn moeder schrikt een beetje. Want dit wist zij ook niet.
Uiteindelijk verteld mijn moeder mij in vertrouwen over haar opgroeien en haar kant van de familie.
Ik vind het nogal wat en ook erg triest eigenlijk. Maar het kost me een dag de tijd om alles te laten bezinken.
Mijn moeder is kennelijk geraakt dat ik op zoek ben naar antwoorden.
Ze zegt dat ze niet wil komen te overlijden en nooit open en eerlijk is geweest.
En dat ze altijd bang is geweest dat wij onderling racsime naar elkaar zouden uiten.
Elkaar als broers en zus niet zouden accepteren.
Dat is gelukkig nooit het geval geweest.
Elkaar afbranden op ras en huidskleur.
Mijn oma heeft wel laten blijken toen ik 2 maanden oud was dat ik niet het mooie, gladde haar zou erven als bijv mijn broers, met hun prachtige lange indianenvlechten.
Dat zal mij toch echt een worst wezen.
Ik ben altijd trots geweest op mijn zwarte komaf en kroeskopje.
En mijn oudste dochter heeft de prachtigste afro ever. Precies zoals ik gewild had.
Ik ben god dankbaar dat ik meer neig naar de zwarte kant dan de zogenaamde goed harige kant.
Want hoe dunner en gladder het haar..
Geen mooie vlechtjes en zo.
Zelfs mijn eigen dochter heeft mij belachelijk gemaakt dat haar afro mooier is dan de mijne.
Mijn afro lijkt op een Dora kapsel!.
![erg vrolijk](/images/smileys/bigsmile.gif)
![erg vrolijk](/images/smileys/bigsmile.gif)
Dus dan moet je nagaan hoe deze sma met haar prachtige afro al op haar moeder neerkijkt met haar Dora kapsel.
Leuk hè? Hihi.
Onbewust krijg je dingen mee. Maar ik heb mijn oudste dochter onbewust al heel jong tegen dit soort onzin en racisme afgeschermd door haar altijd te empoweren.
Gedichtjes schrijven over haar prachtige kroes haar, haar vader schreef haar een kaartje weet ik nog wel over haar prachtige kroes haar.
Ik leerde haar hoe mooi Afro is en over Afro puff kapsels.
Dat ze zich nooit moet schamen voor haar Afrikaanse afkomst.
Dus,kennelijk heeft al die racistische onzin van moeders kant in mijn geval averechts gewerkt. Het heeft mij niet geschaad of onzeker gemaakt.
Het heeft mij juist supertrots gemaakt.
Ik ben heel erg blij dat mijn moeder open en eerlijk is geweest.
Ik heb altijd/ onbewust en nu snap ik dan ook waarom - een afkeer en hekel gehad aan moeders kant.
Ik neig meer naar vaders kant. Want ondanks alle problemen en wantoestanden ken ik die kant van de familie.
Ben ik mee opgegroeid, plus is er altijd een stamboom bijgehouden.
Moeders kant is toch echt iets heel anders.
Moet je nagaan wat een hele opschoning ik te doen heb in mijn eigen familielijn.
Het beloofd mooi weer te worden vandaag.
Dus ik wil vandaag toch echt lekker in het bos gaan aarden.
Oh plantaardige proteïne ondanks de slimme combinatie..
Mijn spieren herstellen zich niet naar behoren.
Gauw maar weer aan de paardenmelkpoeder om aan te sterken.
Ach de smoothies met plantenproteïne houden we erin.
Gezond en erg lekker.
Rauwe melk koop ik voorlopig dus even niet tenzij ik zin heb in een kop warme melk.
Alles draait om de juiste balans erin houden.
Gr Art = Tiek