'Verlos ons van de depressieven'
Schuldgevoelens vanwege depressie?... ken je dat?
Ik wel, alsof ik heel slecht bezig ben, en dat komt niet helemaal uit het niets zo in mijn systeem. Er is een keer tegen me gezegd, lang geleden, en doet al lang niet meer ter zake, maar ik herinner me het nog als de dag van gisteren, namelijk dit: 'Jaan, waarom hou je niet gewoon op met depressief zijn'. Euhm, ja. In mijn oren klonk het toen nog niet eens echt als een belediging, maar meer als een grap, waarschijnlijk omdat ik op dat ogenblik in een opleving zat.
Nu, zoveel jaren later met weer veel ervaringen rijker, kan ik zeggen, zoals iemand het al eens eerder benoemde 'het is geen t-shirt dat je even verwisselt'. Dat is zo, maar niet simpel te begrijpen voor anderen. Ze flappen er wellicht wel eens iets uit wat voor mij een klap is in mijn gezicht, maar waarschijnlijk totaal niet zo bedoeld is. Ik ben er inmiddels wél mee opgehouden om me een halve crimineel te voelen hierdoor, een totaal irreële gedachte.
Moet je je voorstellen... Postbus 51: 'Depressiviteit is een keuze'....
![nahnah](/images/smileys/tong.gif)
![engel](/images/smileys/angel.gif)
. Of Peter R. de Vries: 'van de depressieveling ontbreekt vooralsnog elk spoor'. Of de kerk: '... en verlos ons van de depressieven' of '... en vergeef ons onze depressiviteit, zoals ook wij anderen hun depressiviteit vergeven'.
Maar desondanks hou ik er niet mee op om het 'depri-gevoel' of de 'depri-gedachten' in mijn hoofd' uit te bannen, want of mensen om me heen het nou wel of niet begrijpen, ze zullen ongetwijfeld de oude, humoristische, leuke Jaan missen en me niet eens beoordelen. Dus eigenlijk als iemand wil dat je ophoudt depressief te zijn a la minute, bedoelt diegene vast iets van 'ik mis je'....
![nahnah](/images/smileys/tong.gif)
CintaSejati, vrouw, 47 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende