Dat het niet bepaald lekker gaat met mijn gemoedstoestand moge duidelijk zijn.
Ik leg de lat te hoog. ik leg mezelf aardig wat verplichtingen en restricties op. Maar voel ik me goed als ik aan die verplichtingen voldoe? Neh.
Ik houd het verhaal ditmaal lekker kort: misschien moet ik het over een andere boeg gaan gooien. Wat houdt die andere boeg in? Investeren in mezelf. In wat ík wil. In wat ik écht wil.
Hoe zit dat nu? Nu zit ik erg veel op mijn telefoon en laptop. Vaak ben ik echt volkomen doelloos aan het scrollen. Dat realiseer ik me, maar stop ik daadwerkelijk om vervolgens iets anders te gaan doen? Neh. Wellicht is het angst om nieuwe dingen te proberen. Die angst zou kunnen verklaren waarom ik toch maar blijf scrollen of toch maar blijf luisteren naar harde muziek in mijn kamertje.
Ik wil het gevecht aangaan met die angst, omdat ik weet hoeveel voldoening ik haal uit dingen die ik écht fijn vind. Een beknopt lijstje:
1. KOKEN heel heel héél erg veel koken
2. Lezen
3. Naar het strand gaan (en daar lekker lezen)
4. Op termijn nieuwe mensen leren kennen (dit beangstigt me nogal, maar moet wel gebeuren: ik ben vaak eenzaam)
5. Afspreken met vrienden (ik hoop dat dat er snel meer worden)
Heel praktisch ding: om ervoor te zorgen dat ik bovenstaande dingen ook daadwerkelijk ga doen, moet ik na het wakker worden niet meteen mijn telefoon pakken. Ik heb gemerkt dat ik, als ik eenmaal ben begonnen met scrollen, er niet meer mee kan ophouden. Echt. Ik háát mijn mobiele telefoon. Het liefst sla ik dat ding stuk met een hamer en maak ik een tijdreis naar de jaren 90. God, wat moet dat decennium fijn zijn geweest. Zo rustig.
En ja, ik heb dus gemerkt dat ik best wel eenzaam ben. Ik kan me uitstekend vermaken in mijn eentje, maar ben tegelijkertijd best jaloers op die groepjes die op het grasveld naast mijn huis gezellig liggen te kletsen op een kleedje. Of die gezellig samen een biertje drinken op het terras. Ik ben nogal specifiek met vriendschappen. Ik ben allergisch voor oppervlakkige gesprekken en voor mensen die vooral zichzelf willen horen. Ik moet intelligente gesprekken hebben. Oprechte wederzijdse interesse. En er moet ruimte zijn voor individualiteit. Dat is ook de reden dat ik een hekel heb aan studentenverenigingen; die zetten tijdens de "kennismakingstijd" alles op alles om individuele persoonlijkheden uit te gummen.
You will stay in line and you will NOT deviate from the norm.En als je in Leiden niet bij een studentenvereniging zit, dan val je al gauw buiten de boot. Zo werkt dat gewoon.
Ach, er zijn wel manieren om buiten de verenigingen om vrienden te maken. Ik ben ervan overtuigd. Boekclubs, kookclubs (die móéten er ook zijn, toch?)... Hebben jullie nog tips? Let me know.
![vrolijk](/images/smileys/smile.gif)
Wat trouwens al een superpositieve ontwikkeling is: ik heb me weer aangemeld bij een psycholoog. De boodschap: ik zet wel degelijk stappen. Ik kom stukje bij beetje vooruit.
X
![verliefd](/images/smileys/heart.gif)